Herdenking op 11 juni

Uit de archieven…

Best Poseidon lid,
Op 11 juni 2001  is het 60 jaar geleden dat op last van de Duitse bezetter een 14-tal leden van Poseidon uit het clubgebouw zijn weggevoerd. Om 20.00 staan we stil bij deze gebeurtenis bij de gedenkplaat in de hal van Poseidon en herdenken deze leden en de andere Poseidonezen die in de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen.

Het bestuur nodigt iedereen uit aanwezig te zijn. Bijzonder dit jaar is dat bij de herdenking aanwezig zullen zijn de heren Markus en Waterman die als Poseidonlid getuige zijn geweest van de gebeurtenis in 1941 en daar ook iets over zullen vertellen. Een goede gelegenheid om iets meer te weten te komen over het verleden van onze vereniging.

Voor de goede orde: tijdens de herdenking (tussen kwart voor acht en half negen) wordt er niet geroeid en is er ook geen toegang tot kleedkamers, vlotten en loods.

Graag tot ziens!
Het bestuur.

De heer Markus

Na een inleiding door Marco Vet, de voorzitter van Poseidon, zijn we een minuutje stil en dan is het woord aan de heer Markus, die vertelt hoe hij en zijn twee broers op het nippertje aan de razzia op Poseidon ontkwamen, door het optreden van een andere Duitser:

“We hadden toen een klein fabriekje in smeermiddelen, oliën en vetten en zo, en de moffen hadden besloten dat al die joodse zaken dicht moesten. Dus kwam er net op die dag een Duitse inspecteur de hele handel bekijken en opnemen, een tijdrovend werkje, waardoor wij drieën onze afspraak misten. En het was in die tijd zo: als je 5 minuten te laat kwam zag je nog net je ploeg wegroeien, als je de tweede keer 5 minuten te laat was werd je helemaal uit de ploeg geknikkerd. (gegrinnik)
Dus zodra we weg konden, en dat was pas tegen achten, gingen we zo snel mogelijk naar Poseidon.

Het gebouw stond toen op exact dezelfde plek waar nu De Hoop staat en wij woonden vlak aan de overkant, zo’n 150 meter verderop. Toen we er bijna waren zagen we wel wat onbekende mensen voor de deur staan, maar we hadden er nog geen erg in, toen we naar binnen wilden gaan kwam er iemand op ons af gerend en riep: wegwezen, de Grüne Polizei is binnen.

Zo is ons het lot bespaard gebleven wat onze ploeggenoten, 14 andere jongens wel trof… Een paar weken later heeft de bezetter het gebouw geconfisqueerd en er een roeivereniging voor de luchtmacht van gemaakt. Het heette toen Ruderheim LG (luftgau) Holland, zoals je op deze foto kunt zien”. De heer Markus overhandigt een foto aan Marco, “voor het archief”, waarvoor hij hartelijk bedankt wordt.

De heer Waterman

“Ik ben dus wel naar binnen gegaan, want ik was wel op tijd, en om de hoek van de deur stond een man, die riep “halt, stehen bleiben” en toen werd ik dus net als die anderen gearresteerd. De moffen waren allemaal in burger, maar ze waren wel gewapend hoor, onder hun lange jassen.

Tegen achten kwamen er stadsbussen waarin we vervoerd werden naar de Euterpestraat. Daar stonden een heleboel sportmensen, in allerlei sportkleding, en van iedereen werd nagegaan wie en wat hij was, en of hij joods was. Sommigen mochten weg, maar wij werden allemaal meegenomen naar Schoorl, daar was een kamp. Van daar af werd iedereen afgevoerd naar Mauthausen, waarvandaan ze nooit zijn teruggekeerd.

Maar ik ben er na een dag of zes uitgeknikkerd. Ik ben vrijgekomen omdat ze graag echte koffie wilden drinken, die Duitsers, en dat kon mijn vader voor ze regelen, die heeft hier en daar wat geleend en kon toen aan een hoeveelheid koffie komen via de heer Tabak, die later een grote autoshowroom had. (“en die fout was!” de heer Markus).

Dus alleen omdat mijn vader die connecties had kwam ik er uit, voor wat koffie, kun je niet bevatten zoiets, later. Nou en toen ik thuis kwam stonden daar wel honderd mensen me op te wachten, die allemaal wilden weten hoe het met die andere jongens ging. Ik had daar zes dagen gezeten dus ik wist wel wat, maar niet alles. Het kost me wel moeite hoor, om hier over te praten, het is heel emotioneel allemaal…”

Later laat de heer Waterman ons fotoboeken zien van het Poseidon van vlak voor de oorlog, hoe hij met z’n ouders er op uit ging in een wherrie, de 78 toeren grammofoon achterin bij de picnicmand, beelden van een lang vervlogen tijd.

 

Stemadvies van de heer Waterman:

De hierna afgedrukte kopie werd ons een dag na de herdenking toegestuurd door onze penningmeester Dé Cohen , die ten tijde van de razzia ook vlak in de buurt van Poseidon heeft gewoond (1e Oosterparkstraat) en bij wie door het relaas van de heren Waterman en Markus het verleden ook was gaan leven, maar dan vooral de verwerking ervan.

Reeds in 1962 was het toenmalige bestuur van Poseidon, waarin naast Dé, die ook toen penningmeester was, Hans Evers als voorzitter zat, Sieg Duveen als vice-voorzitter, Janny Blom als secretaris, en B. Cohen-Blitz als ledensecretaris, in meerderheid van mening dat een wedstrijdroeister van Poseidon in Duitsland een wedstrijd kon gaan roeien, en dat het verleden daarvoor toen geen beletsel meer mocht zijn. Alleen Hans Evers kon zich hier niet mee verenigen en vertrok…